عباس جدای از مسئولیت های نظامی اش، سنگ صبور همه خلبانان و کارمندان بود. اگر کسی از بیرونمی آمد، نمی دانست تشخیص دهد که او فرمانده پایگاه است.
برای اینکه از شرایط پایگاه سر در بیاورد می رفت و جای سربازها نگهبانی می داد.
سرباز هم می گفت: به کسی نگویی که این کار را کردی، اگر فرمانده بفهمد، بدبختم.
نمی دانست که این خودش فرمانده است.
آسمان؛ بابائی به روایت هسر شهید، نویسنده: علی مرج، ناشر: روایت فتح، تاریخ چاپ: ۱۳۹۱- سیزدهم؛ صفحه ۲۹٫
به این مطلب رای دهید.
10
لینک کوتاه شده